Właśnie to lubię w zdjęciach. Są dowodem, że kiedyś, choćby przez chwilę, wszystko układało się po naszej myśli.

Chciałabym nauczyć się wyciskać z życia tyle ile tylko się da.

Zwyciężać w najtrudniejszej walce z samym sobą.

Przekraczać własne ograniczenia, blokady...które tkwią w moim umyślę.

Odważyć się widzieć więcej!

Pogodzić się z samym sobą.

Nie chcę zmarnować tej nutki magi w sobie.

Codzienność też może być piękna.
Niezwykła zwyczajność? hmm :D

Teraz zdjęcia, które zrobiłam spacerując po stolicy.